آخرین نگاه...

عشقها و آرزوها اينها كه همه هستي مرا بوجود آورده اند ميخواهند در نا اميديهاي بي انتهاي زندگي نابود شوند و اين زوال غم انگيز بي وفايي هاي روزگار را در قلب آرزو مند من بوجود آورند.
جواني درالتهاب وسوزش بسيار دردناك تمام ميشود و هنوز اين پاداش براي سرگشتگي من كافي نبوده است كه ناچار به يك عمر ناكامي و انزوا محكوم خواهم شد.
شايد خواهش هاي نفس بازيچه قلب دختران زيبا گردد و من اين تجاهل و غرور بي انتهارا درنگاههاي عاشقانه آنها بخوبي احساس ميكنم....ولي آيا عشق شاعران خشمگين هم بازيچه غفلت و بي خبري هاي كودكانه ميشود؟
ميگفتم :  قلبهاي حساس وظريف فريب احلام رنگين ومتاع فاسد زندگي را نميخورند.من  زيبايي و جواني را دليل آراستگي و آزادي روح بشر  ميدانستم ولي ميبينم كه احساسات و عشقهاي گله آميز .خودرا در ازاي خود خواهي و جلوه تظاهرات زندگي تباه ميسازند.....
...آنروز وقتي كه خورشيد ناپديد شده بود بي اختيار انديشه هاي درد ناكي مرا در ميان گرفته بودند...و من با وجود توانايي شا عرانه خود باز هم مغلوب بدبيني و احساسات دردمند خويش گرديدم.
....سكون شب جلوه ماه زيبا يادهاي مقدسي را بياد من مي آورد ولي همانجا هم ميدانستم كه روح زن با وجود تصنع و فريبنده گي ازلي بوجود   آمده و توهم  بجز اغفال همراهي من منظوري نخواهي داشت....و من در لحظه اي كه با تو وداع ميكردم اينها را در آخرين نگاه تو كه با يك دنيا مستي و خودنمايي مرا همراهي ميكرد بخوبي مشاهده مينمودم.....ولي افسوس كه شاعران مغرور هم فريب كرشمه هاي عاشقانه راميخورند......
...ومن با وجود اين سوزش و برد باري هيچگاه بوفاي تو و آرزو هاي بي پايان خود اميدوار نخواهم بود...
(نظام وفا)

نوشته شده توسط حسن در پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386 ساعت 13:13 | لينک ثابت |

سلام دوستان عزیز از اینکه از میان اینهمه وب سایت و بلاگ های متنوع این صفحه را انتخاب کردید صمیمانه متشکرم همینطور از همه دوستانی که منو شرمند میکنند و نظر می گذارند امید وارم در آینده نزدیک وبا کسب دانش کافی در زمینه های مفید تری در خدمت شما با شم  ...

نوشته شده توسط حسن در چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386 ساعت 18:41 | لينک ثابت |

گمراه

مثل بغضي كه ناگهان آب ميشود خودم را به تو نشان ميدهم ودر آستانه نگاه تو آوار ميشوم در دوردست تو ستاره تا ستاره ابديت جريان دارد دريغا كه سالياني دراز بدون تو در مردابي سردو تاريك دست و پا ميزدم روزاني چند باورم نمي آمد كه از تو دور افتاده ام بي قرار بودم وگريان اما دنيا گرسنه بود ومرا بلعيد من در كوچه و خيابانها حل شدم ثانيه ها ودقايق از رو ي من گذشتند و چهره ام را زشت كردند من تو را از ياد بردم من كه غرفه غرفه بهشت تو را از بر بودم به خاك دل بستم حال كه نيلوفر هاي جواني ام خشكيده اند و گلدانهاي اميدم بي آب مانده اند خود را خسته و هلاك تا سايه سار نارون لطف تو رسانده ام. آيا دستان سردم را كه از سرماي كناه كرخت شده اند مي گيري آ فرصتي براي باز گشت هست؟
آيا كسي به آوازم گوش مي سپارد يا بايد آنها را در شبي بي سكوت دفن كنم...
(محمد رضا مهديزاده)

نوشته شده توسط حسن در جمعه نوزدهم بهمن 1386 ساعت 13:32 | لينک ثابت |

عشق (ع)

  به نام تو
به ياد تو
به ياد دوردستها به ياد زيبا ترين مكان براي زيستن
بخاطر عشق بخاطر پرسه هاي شبانه من
خدايا آه خدايا
چگونه از عشق سخن بگويم چگونه از باور بي باوري ميتوان آغاز كرد از كجا..
به تو فكر ميكنم اما ..تو را نمي شناسم احساس ميكنم بدون اينكه لحظه اي ديده باشمت عمري را با تو زندگي كرده ام
تو را ستايش كرده ام تو را نوازش كرده ام اما تو مرا نديده اي نميشناسي...اما باز تو تمام وجود مرا احاطه كرده اي
نام تو احساس تو و وجود تو در تنهايي شبهاي من خيمه زده و تاريكي سر راه من است ....به تو نخواهم رسيد مثل اينكه هرگز لبي را نخواهم بوسيد هرگز وجود نازنيني را در آغوش نخواهم گرفت انگار زمين و آسمان دست به دست هم داداه اند تا مرا از تو دور نگه دارند

نوشته شده توسط حسن در جمعه نوزدهم بهمن 1386 ساعت 5:45 | لينک ثابت |

پل نگاه

من از تو حرف ميزنم شب عاشقانه مي شود تورا ادامه ميدهم همين ترانه ميشوم كاش به شهر خوب تو مرا هميشه راه بود راه به تو رسيدنم همين پل نگاه بود

نوشته شده توسط حسن در جمعه نوزدهم بهمن 1386 ساعت 5:23 | لينک ثابت |